پرهای زمزمه

مانده تا برف زمین آب شود ...

مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه ی چتر ...

ناتمام است درخت ...

زیر برف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد ...

وفروغ تر چشم حشرات ...

وطلوع سر غوک از افق درک حیات ...

مانده تا سینی ما پُرشود از صحبت سنبوسه و عید ...

در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد ...

و نه آواز پری میرسد از روزن منظومه ی برف ...

تشنه ی زمزمه ام ...

مانده تا مرغ سر چینه ی هذیانی اسفند صدا بردارد ...

پس چه باید بُکنم ...

من که در لخت ترین موسم بی چهچه سال ...

تشنه ی زمزمه ام ؟

بهتر است که بر خیزم رنگ را بردارم ...

روی تنهایی خود نقشه ی مرغی بکِشم ...

سال نو مبارک ♥

 

سهـ♥ـــراب سپـــ♥ــهری                                                                  

                      

 

/ 1 نظر / 15 بازدید
مریم

ممنون از حضورت دوست گرامی. وبلاگ شیکی دارید و تصاویر و کدهای جالبی هم داره. فقط صفحه اول کمی سنگین هست.